Niemało koni jest na świecie
Odważnych, lotnych, urodziwych,
Ale takiego nie znajdziecie
Jak mój Kasztanek złoto grzywy.

Kasztanek gwiazdkę ma na czole,
Sprężyste nogi, piękny ogon.
A kiedy niesie mnie przez pole,
Ludzie napatrzyć się nie mogą.

Ileż odbyliśmy podróży,
Ileśmy lądów przejechali,
A on mi zawsze wiernie służył
W Afryce, w Azji, w Australii.

Gdy w pióropuszu Indianina
Lekko uniosę się w strzemionach,
Kasztanek, pędząc jak lawina,
Każdą przeszkodę w lot pokona.

A kiedy rankiem w drogę rwie się,
Napięty ogon lśni jak struna.
Gdzie tylko zechcę, wnet mnie niesie
Poczciwy koń mój na biegunach.

P.S Pozdrowienia dla naszej “koniary” i marcheweczka dla Bolka, który był bardzo dzielny

Ten wpis został opublikowany w piątek, Lipiec 31st, 2009 at 15:30 przez Marek Popławski w kategoriach PLENER. Możesz śledzić komentarze przez kanał RSS 2.0. Wpisz swój komentarz , lub zalinkuj trackback z własnego bloga.