IV Podlaskie Targi Ślubne
Dawno temu…w starożytnym Rzymie….
w wieczór przedślubny narzeczona składała bóstwom w ofierze noszone dotychczas suknie i wszystkie zabawki z lat dziecinnych…
(w tym miejscu pozdrawiam Supermana, zakonnicę i pielęgniareczkę z “Crazy Party”)
… W dniu ślubu Młoda wkładała uroczysty strój- białą, pozbawioną wszelkich ozdób togę oraz tunikę. Toga przepasana była w talii paskiem wiązanym w węzeł Herkulesa, a jego rozplątanie należało do przyszłego małżonka. Na głowie miała krótki czerwono-złoty welon spływający na ramiona i częściowo osłaniający włosy i policzki. Ślubny strój uzupełniało skromne uczesanie. Specjalnym grzebieniam dzielono włosy na sześć części, a później układano je, przeplatając wstążkami. Na tak upiętą fryzurę nakładano wieniec z kwiatów, które panna musiała samodzielnie zbierać ze swoimi przyjaciółkami…
Strój pana młodego nie różnił się od codziennego- była to toga, za to jego głowę zdobił wieniec z lauru lub mirtu.
och, te dzisiejsze czasy…
Wierność swoim korzeniom…
„Wierność swoim korzeniom oznacza nade wszystko umiejętność budowania organicznej więzi między odwiecznymi wartościami, które tyle razy sprawdziły się w historii a wyzwaniami współczesnego świata ….”
Jan Paweł II
Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest…
Miłość cierpliwa jest,
łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości,
nie szuka poklasku,
nie unosi się pychą;
nie dopuszcza się bezwstydu,
nie szuka swego,
nie unosi się gniewem,
nie pamięta złego;
nie cieszy się z niesprawiedliwości,
lecz współweseli się z prawdą.
Wszystko znosi,
wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję,
wszystko przetrzyma.
Miłość nigdy nie ustaje…
[nie jest] jak proroctwa, które się skończą,
albo jak dar języków, który zniknie,
lub jak wiedza, której zabraknie.
Po części bowiem tylko poznajemy,
po części prorokujemy.
Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe,
zniknie to, co jest tylko częściowe.
Gdy byłem dzieckiem, mówiłem jak dziecko,
czułem jak dziecko, myślałem jak dziecko.
Kiedy zaś stałem się mężem,
wyzbyłem się tego, co dziecięce.
Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno;
wtedy zaś [zobaczymy] twarzą w twarz:
Teraz poznaję po części,
wtedy zaś poznam tak, jak i zostałem poznany.
Tak więc trwają…
wiara, nadzieja, miłość – te trzy:
z nich zaś największa jest MIŁOŚĆ!
